သူဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ နတ္ဆိုးေလးေပါ့
ငါရဲ႕ ပါလ္ပ ျဂိဳလ္ေလးရယ္
ငါ့ရင္ ဘက္က ဆည္းလည္းသံ ေလးဟာ နင္ျဖစ္ရဲ႕…။
မနက္ မနက္ ျမွဴ နွင္းေတြၾကား
ေရခပ္ဆင္းတဲ႕ ေနျခည္ေႏြးေႏြးဟာလည္း နင္ျဖစ္ရ႕ဲ…။
နင့္က်ည္ကပ္က က်ည္ဆံ
ငါ့ရင္ဘက္က ရင္ခုန္သံ စည္းခ်က္
အေရအတြက္ ဘယ္ေလာက္ဆုိတာ
နင္လညး္သိရဲ႕ ငါလည္းသိရဲ႕။
င့ါရ႕ဲ ပါလ္ပ ျဂိဳလ္ေလးရယ္
ေနာက္တစ္ေန႕ မနက္အတြက္္
ဒီတစ္ညေတာ့ ျဖတ္ရမယ္ ……
ငါ့ရဲ့ ပါလ္ပ ျဂိဳလ္ေလးရယ္
ငါ …. ပ်ိဳးက်ဲ ခဲ့တဲ့ အိပ္မက္မွာ မလူးသာ မလြန္႕သာ…။
အိပ္မက္ရယ္ အိပ္မက္သာ ျဖစ္လိုက္ပါေတာ့ ….
“ အဲ့လို မခ်ိတင္ကဲ က်ဳံး၀ါး နွုတ္ခမ္းဖ်ားမွာ
တဆက္ဆက္တုန္ င့ါရင္ခုန္သံမရပ္ေသးဘူး” ….။
င့ါရဲ႕ ပါလ္ပ ဲျဂိဳလ္ေလးရယ္
နင္ဟာ ငါ့ရဲ႕ေဆာင္းမနက္ခင္းေလးပဲ
တိမ္ထုေတြၾကား က နွင္းရည္စက္
ျမက္ဖ်ားနွင္းေတြ လို ရႊဲ ရႊဲစို
ငါ့ရင္မွာ တြဲလဲခိုေပါ့…
ေနစြယ္မွာ ကြယ္ေပ်ာက္
ေသြ႕ေျခာက္လို႕အရာထင္ ငါ့ရင္မွာ
နင္ျဖစ္ရဲ႕……။
ငါ့ရဲ႕ ပါလ္ပ ျဂိဳလ္ေလးရယ္
မင္း အိပ္မက္က မင္းသား ငါ မဟုတ္ဘူးကြယ့္ …
ငါ မဟုတ္ဘူး …။
ဒါေပမယ့္
ငါစကားတစ္ခြနး္ခပ္တိုးတိုး ဆို
(ေသခ်ာနားေထာင္ေနာ္)
င့ါအတြက္ နတ္ဆိုး
မင္းလိုမ်ိဳးေလးေပါ့….။
င့ါရဲ႕ ပါလ္ပ ျဂိဳလ္ေလးရယ္
ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ကို ညု ုိ႔ငင္
ဒီအတက္ကို
ဘယ္အရပ္မွာ မင္းသင္လို ႕
ခုလိုပညာရွင္ျဖစ္ေနရာတာလည္း …….
မင္းဟာ ငါ့အတြက္ေတာ့ ေမွာ္ဆရာပဲ။
ငါ့ရဲ႕ ပါလ္ပ ျဂိဳလ္ေလးရယ္
ဘယ္ျဂိဳလ္ နကၡတ္ ဘယ္ရာသီခြင္မွာ
ဘယ္အကၡရာ နဲ႕ စာတင္တင္
နင္ဟာ ငါ့အတြက္ နတ္ဖုရား ..
ေနွာင္းလူေတြ မွတ္သား လိမ့္မယ္ေပါ့။
င့ါရဲ႕ ပါလ္ပ ျဂိဳလ္ေလးရယ္
ဘ၀ဆိုတာလညး္ ခက္သား
မျဖစ္နုိင္တာ ေတြသိပ္မ်ားေပါ့ …
အလႊဲဲေတြ နဲ႕ အသားက်
ျပန္တည့္မရတဲ႕ ဘ၀မွာ ပဲ
အားလံုးကို ေပ်ာ္ေစခ်င္ခဲ႕။
ငါ့ရဲ႕ ပါလ္ပ ျဂိဳလ္ေလးရယ္
ဒီဘ၀ကို ပဲ ေပ်ာ္ပါရဲ႕။
ဒီဘ၀ ကိုလညး္ မုန္းမိခဲ့။
င့ါရဲ႕ ပါလ္ပျဂိဳလ္ ေလးရယ္
ကိုယ့္အေၾကာင္း ကိုယ္ေျပာရတာ
ကိုယ့္လက္ေမာင္းေသြး ကိုယ္ေဖာက္ေသာက္ရသလိုပဲ
နည္းနည္းေတာ့ ငန္ျမည့္ျမည့္ေနခဲ႕။
ငါ့ရဲ႕ ပါလ္ပ ျဂိဳလ္ေလးရယ္
နင္ဟာ ငါ့အိပ္မက္
မဟုတ္ဘူး နင္ဟာ ငါ့ကမၻာ
မဟုတ္ဘူး … မဟုတ္ဘူး …။
နင္ဟာ ငါ့ဘ၀
နင္ဟာ ….နင္ဟာ…နင္ဟာ
နင္ဟာ……………….
….
အဲ့လို ဒြိဟစိတ္ေတြနဲ႕
စိတ္လို လက္ရ
ငါ
တိတ္……..ဆိတ္……. ဆြံ႕…..... အ။
မိုးသစ္
No comments:
Post a Comment